دنیایی که بیشتر بازی‌های ویدیویی پر از خشونت، جنگ، رقابت و بقا با اسلحه هستند، مجموعه‌ی The Sims راه کاملاً متفاوتی را انتخاب کرد؛ نه دشمنی برای کشتن وجود دارد، نه مأموریتی برای نابود کردن کسی. با این حال، The Sims سال‌هاست جزو پرفروش‌ترین بازی‌های تاریخ است. چرا؟

تفاوت اصلی The Sims با دیگر بازی‌ها

در اکثر بازی‌ها:

  • انرژی از طریق مبارزه به دست می‌آید.
  • پیشرفت با خشونت یا رقابت شدید اتفاق می‌افتد.
  • هیجان، حاصل تهدید و خطر بیرونی است.

اما در The Sims:

  • پیشرفت از خواب، غذا و استراحت می‌آید.
  • شادی از روابط اجتماعی و احساس تعلق ساخته می‌شود.
  • خطر اصلی، بی‌توجهی به نیازهای ساده انسانی است.

در این بازی اگر شخصیت نخوابد، غذا نخورد یا تنها بماند، نه قهرمان می‌شود و نه پیشرفت می‌کند؛ بلکه انرژی‌اش ته می‌کشد و عملاً «می‌سوزد».

بازی‌ای که سلامت بدن و روان را جدی می‌گیرد.

The Sims برخلاف جریان رایج بازی‌ها، به ما یادآوری می‌کند که: بدن امن، بدون رسیدگی به نیازهای پایه‌ای دوام نمی‌آورد.

این بازی به‌جای هیجان مصنوعی، روی واقعیتی تمرکز می‌کند که همه ما هر روز تجربه‌اش می‌کنیم:

اگر نیازهای بیولوژیکی و اجتماعی تأمین نشوند، بهزیستی و‌ موفقیت ممکن نیست.

این دقیقاً جایی است که می‌توان آن را با نظریه پلی‌واگال (Polyvagal Theory) مرتبط دانست. طبق این نظریه، سیستم عصبی انسان زمانی وارد حالت امن و اجتماعی می‌شود که بدن و‌سیستم عصبی تا حدی احساس امنیت کند. احساس امنیت در ابعاد مختلف صورت میگیرد. یکی از این ابعاد، نیازهای بیولوژیک بدن است. این احساس امنیت معمولاً وقتی شکل می‌گیرد که نیازهای بیولوژیکی پایه مثل خواب، تغذیه، استراحت و ارتباط با دیگران برآورده شده باشد.

وقتی این نیازها تأمین نشوند، سیستم عصبی به‌جای تجربه امنیت و ارتباط، وارد حالت‌های استرس، جنگ/گریز یا حتی خاموشی می‌شود. در چنین وضعیتی بدن انرژی لازم برای خلاقیت، ارتباط و رشد را ندارد.

جالب اینجاست که The Sims همین منطق را به شکل یک سیستم بازی ساده نشان میدهد. بازیکن باید به این نیازها رسیدگی کند. اگر شخصیت نخوابد، غذا نخورد یا ارتباط اجتماعی نداشته باشد، به تدریج حالش بد می‌شود؛ ممکن است غمگین شود، گریه کند، انرژی‌اش را از دست بدهد و در برخی شرایط حتی بمیرد. یعنی پیشرفت در بازی نه با جنگیدن، بلکه با رسیدگی به نیازهای ساده و بیولوژیکی بدن انسان اتفاق می افتد.

شاید یکی از دلایل محبوبیت و فروش بالای این بازی هم همین باشد:

The Sims به‌جای تمرکز بر خشونت، روی واقعیتی بسیار انسانی تمرکز می‌کند—اینکه برای داشتن یک زندگی فعال و سالم، قبل از هر چیز باید بدن و سیستم عصبی ما احساس امنیت کند.

اولین تمرین و درس ما در کارگاه الفبای عصب واگ و نیاز فراموش شده استراحت، توجه و اولویت دادن به همین نیازهای بیولوژیکی است. در اولویت قرار دادن خواب، غذا، تشنگی، دفع، شستشوی بدن، بودن در جمع ،بودن زیر نور خورشید و حرکت.

 دراین روزهای پر سرعت عصر تکنولوژی، بدن ما از کم تحرکی و کم خوابی رنج میبرد. این سبک‌ زندگی برای بدن انسان ساخته نشده است.

برای اطلاع بیشتر از کارگاه الفبای عصب واگ، اینجا را کلیک کنید.