وبلاگ

 با جست‌وجوی آگاهانه و «مزه‌مزه کردن» تجربه‌های حیرت انگیز، شما فقط شگفتیِ لحظه‌ای را تجربه نمی‌کنید—بلکه فعالانه دستگاه عصبی‌تان را تمرین می‌دهید تا تاب‌آورتر، انعطاف‌پذیرتر و توانمندتر در نگه‌داشتن برانگیختگی باشد، بدون آن‌که به فضای اضطراب بلغزد.در جهانی که بیش از حد درگیر «مدیریت استرس» است، شاید چیزی که بیش از همه به آن نیاز داریم، گسترش ظرفیت‌مان برای شگفتی باشد.

اما حقیقت این است که احساسات، مشکلِ اصلی نیستند؛ آن‌ها بخشی طبیعی از زیستن هستند. مسئله اینجاست که ما برای مواجهه با آن‌ها از مکانیسم‌های دفاعیِ ناکارآمدی مانند «مقاومت»، «گسستگی» و «سرکوب» استفاده می‌کنیم.

بازی ویدیویی The Sims به‌جای تمرکز بر خشونت، روی واقعیتی بسیار انسانی تمرکز می‌کند—اینکه برای داشتن یک زندگی فعال و سالم، قبل از هر چیز باید بدن و سیستم عصبی ما احساس امنیت کند.

در این مقاله توضیح می‌دهیم چرا بدن‌آگاهی پس از بحران ضروری است و چگونه می‌تواند هم فرد و هم جامعه را دوباره به بدن امن، و ارتباط و گشودگی متصل کند.

از نگاه دکتر پیتر لوین، تروما فقط یک خاطره‌ی ذهنی نیست؛ بلکه تجربه‌ای ناتمام است که در بدن و سیستم عصبی ذخیره می‌شود.

حافظه بدنی، تروما و اولین قدمِ ترمیم: بدن‌آگاهی وقتی یک بحران شدید، جنگ یا تجربه تکان‌دهنده اتفاق می‌افتد، تنها ذهن نیست که آسیب می‌بیند؛ بدن هم آن را ذخیره می‌کند.این ذخیره‌سازی همان چیزی است که به آن حافظه بدنی می‌گوییم:ردپای رویدادها در عضلات، تنفس، ضربان قلب، حالت وضعیت بدنی و حتی واکنش‌های ناخودآگاه.

اگر بعد از تجربه جنگ یا استرس‌های طولانی هنوز بدن شما در حالت هشدار مانده است، تنها نیستید. بسیاری از افراد پس از تجربه ناامنی‌های شدید یا استرس مزمن متوجه می‌شوند که بدنشان همچنان آرام نمی‌شود؛  اضطراب، بی‌خوابی، خستگی عمیق، تپش قلب، تحریک‌پذیری، یا حتی نوعی بی‌حسی و قطع ارتباط با احساسات می‌تواند نشانه این باشد که سیستم عصبی هنوز در حالت بقا باقی مانده است.

اصطلاح «زوال عقل دیجیتال» چند سال پیش در کره جنوبی، کشوری که یکی از بزرگترین جمعیت‌های استفاده‌کننده از دستگاه‌های دیجیتال در جهان را دارد، مطرح شد. پزشکان کره جنوبی متوجه شدند که بیماران جوانی پس از استفاده زیاد از دستگاه‌های دیجیتال، دچار مشکلات شناختی و حافظه می‌شوند. آنها همچنین دریافتند که این علائم در افرادی که قبلاً دچار آسیب‌های مغزی شده‌اند، شایع‌تر است.

عقل دیجیتالdigital dimentia اصطلاحی است که برای توصیف زوال شناختی و مشکلات حافظه ناشی از استفاده بیش از حد از فناوری دیجیتال، مانند تلفن‌های هوشمند، رایانه‌ها و تبلت‌ها به کار می‌رود. این وضعیت با علائمی از جمله فراموشی، مشکل در تمرکز و کاهش توانایی تمرکز مشخص می‌شود. با ظهور فناوری در زندگی روزمره ما، درک تأثیر منفی بالقوه‌ای که می‌تواند بر سلامت مغز ما داشته باشد، مهم است. درک زوال عقل دیجیتال برای افزایش آگاهی در مورد خطرات احتمالی وابستگی بیش از حد به دستگاه‌های دیجیتال و تشویق به تعادل در استفاده از آنها بسیار مهم است.

  درحالی که سبک‌های دلبستگی به ما می‌گویند «چه چیزی» در حال وقوع است، نظریه پلی‌واگال به ما نشان می‌دهد «چرا» و «چگونه» این اتفاق می‌افتد.